درباره ثبت اسناد و املاک

به طور کلی، قوانین ثبت اسناد و املاک به مرور زمان در سالهای ۱۳۰۰ – ۱۳۰۸ هـ-ش  تدوین و تصویب شد. نخستین قانون ثبت در مهر ۱۳۰۰ تدوین گردید، سپس متمم قانون ثبت اسناد و املاک در دی ماه ۱۳۰۷ تصویب شد. سرانجام همه این تدابیر با قانون ثبت املاک و اسناد در مهر ماه ۱۳۰۸ هـ-ش  شکل قطعی یافت. نهایتاً این قانون در اسفند ۱۳۱۰ هـ-ش  با جانشینی یک قانون دیگر لغو گردید. قانون ۱۳۱۰ معروف به قانون ثبت اجباری یا عمومی، از اول فروردین ماه ۱۳۱۱ هـ-ش  به مورد اجرا گذاشته شد. این قانون هم اکنون نیز ضمن اعمال پاره­ ای تغییرات و اصلاحات، جاری است وبه آن عمل می­شود.

سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در زمان حاضر از نهادهای زیر مجموعه قوه قضائیه است و ریاست عالیه آن معاون قوه قضائیه و عضو شورای معاونان این قوه محسوب می ­شود. سازمان ثبت اسناد واملاک کشور دارای چهار معاونت شامل: معاونت امور اسناد، معاونت امور املاک و کاداستر، معاونت طرح و برنامه و معاونت اداری مالی و پشتیبانی است. هر معاونت نیز دارای چند اداره کل و دفتر دارد. بر اساس قوانین ومقررات موجود ثبت، استحکام و حفظ حقوق و مالکیت مشروع افراد و تضمین اعتبار رسمی برای اسنادی که از طریق اجرای قوانین و مقررات ذی­ربط و ثبت شرکت های تجاری و غیر تجاری و ثبت علایم واختراعات و مالکیت معنوی و حمایت های قانونی از آنها و اجرای مفاد اسناد رسمی از جمله مهمترین اهداف پیش بینی شده، برای سازمان ثبت اسناد و املاک کشور است.